امروز هم گذشت و سخت بود همچنان
اما خب چاره چیه؟ مجبورم به تحمل این روزا، که البته پایانی هم براش متصور نيستم. خب یکی از خصوصیات آدمهای ضعیف همینه که نمیتونن سرنوشتشون رو تغیر بدن ولی در عوض با شدت و حدت هرچه تمام گند میزنن به زندگیشون.
و من ضعیفم.
تغییر درسته یا تغیر؟ به نظرم اولی درسته! چون یه مکث و سکته ای وجود داره رو ادای کلمه، همین خودش تلنگره. که صبر داشته باش.
کاش زهرا رو کمی دوست داشتم.
برچسب:
نویسنده: طاها حبیبی